Geschiedenis
Stel je even voor dat je in het jaar 1983 leeft. Iedereen is gek van de muziek van Michael Jackson, helemaal na de introductie van de CD in dat jaar. Maar toch mist er af en toe iets. Je krijgt van je ouders een spelcomputer van het merk Spectrum. Naarmate je er meer op speelt, blijkt dat je ook je eigen games erop kunt maken. Stoer toch, dus gelijk even games maken en aan je vrienden laten zien. Althans, dat is ieders droom, toch?

Dat is nu precies wat Chris en Tim Stamper deden. Hun eerste zelfgemaakte game was Jetpack. Ondanks dat het nu een eenvoudig spelletje lijkt, was het toentertijd een behoorlijk hoogstandje. Het was dus ook niet vreemd dat het spel geweldig goed verkocht in Engeland. Zo ging deze game maar liefst 330.000 keer over de toonbank. Een groot aantal, als je je bedenkt dat er maar een miljoen Spectrum consoles waren verkocht in Engeland! Maar Chris en Tim lieten het er niet bij zitten, er kwamen nog meer games. Een racespel met de naam ‘Tranz Am’ en een tweede schietspel, 'Lunar Jetman' (een vervolg op Jetpack). Ondanks deze nogal rare namen waren ze toch een enorm succes. Met het succes in het achterhoofd bekeken de broers Stamper ook naar andere populairdere consoles, zoals de Commodore 64!

Na nog een aantal games te hebben ontwikkeld voor de Commodore 64 (een 8-bit console) werd Groot-Brittannië voor familie Stamper toch echt te klein. Ze wilden meer winst. Nadat ze dit gezegd hadden tegen een goede kennis in Amerika, Joel Hochberg, namen ze contact op met Nintendo. Ze stuurde een demo op en Nintendo was erg onder de indruk. Nintendo kocht uiteindelijk, na een aantal overeenkomsten, Ultimate Play The Game.

Chris en Tim gingen nu echter verder onder de naam Rare, een uitgever, wat hetzelfde betekend als zeldzaam. Kapsones of gelijk? Dat zou Rare ons nog moeten bewijzen! Maar toen werd het 1993. De Snes was al lang uit, dus moest er hard worden gewerkt aan een opvolger. De software om 3D games te maken had Nintendo al in een vergevorderd stadium klaar en gaf een van de laatste versies aan Rare om als een van de eerste ontwikkelaars games te maken voor de Nintendo 64. Er werden dure computers aangeschaft, die allemaal door Nintendo betaald werden.

Hierna werd het een lange tijd stil rondom Rare. De meeste gamers waren Rare een beetje vergeten. Wat er in de tussentijd gebeurde lees je hieronder.

Na een tijdje te hebben geëxperimenteerd met de 3D software, kwam Rare tot de conclusie dat het ook best allemaal wel op de Snes kon worden afgespeeld. Niet geheel 3D, maar 2D met quasi 3D achtergronden. Shigeru Miyamoto vond dit idee zo briljant, dat hij na een korte presentatie van Rare zijn Donkey Kong hiervoor uitleende.

Donkey Kong onderging een nodige re-style en het resultaat mocht er volgens velen wezen! Donkey Kong Country had een 3D feeling, de beelden waren fantastisch en de gameplay was verfrissend. Een perfect alternatief voor de Super Mario games. Eigenlijk niet gek ook dat er vele miljoenen van deze game verkocht zijn. Na deze game kwamen nog 2 vervolgen met, door Rare zelf verzonnen, familie van de beroemde Donkey Kong. Nintendo zag wel wat in Rare en kocht een groot gedeelte van de aandelen, met als gevolg dat de volgende games van Rare allemaal exclusief waren op Nintendo systemen.

Voortbordurend op deze game kwam er een vervolg. Niet meer met James Bond, en ook niet meer in onze tijd, maar een futuristische shooter, luisterend naar de naam Perfect Dark. Volgens Rare was het een perfect spel waarin alles goed gedaan werd. Ze hadden gelijk, met vooruitstrevende graphics, een prima replay waarde en gevarieerde gameplay werd het spel vaak met hoge scores beloond. Dus geen kapsones, maar ook dit keer weer de waarheid.

Ook werd er een game aangekondigd die zich wel eens zou kunnen meten met de kwaliteit van Zelda: Ocarina of time. Het spel zou mooie graphics hebben en qua besturing wilde Rare de gameplay van Zelda verbeteren. Wegens tijdgebrek werd de game uiteindelijk verschoven naar het nieuwe Nintendo systeem, de Gamecube.